BIO (Euskaraz)

RFEP-KO KOORDINATZAILE TEKNIKOA // EUSKAL HERRIKO UNIBERTSITATEKO IRAKASLEA ETA IKERTZAILEA (EHU-UPV) // PIRAGUISTA INTERNAZIONAL OHIA (2x Munduko txapeldun) // BAT BASQUE TEAM-EKO ENTRENATZAILEA //

IMGP1123

Txikitatik kirol ugari praktikatu ostean, nire aita aritzen zen kirola aukeratu nuen: kanoea (piraguismoa). Uraren gainetik lerratzea, naturarekin kontaktuan egotea, eta gure itsaso, ibai eta errekak ezagutzeko ematen zidan aukera, nahikoa arrazoi izan ziren kirol hau aukeratzerako garaian.

Nire goi mailako kirolari karreran zehar (amateurra arlo ekonomikoan, profesionala dedikazio aldetik) hainbat  nazioarteko arrakasta lortu nituen -haien artean, bi munduko txapeldun titulu eta Europako txapeldun titulu bat-. Hala ere, garai hartatik gehien estimatzen dudana, prozesuaz gozatzen ikasi nuela izan zen. Alegia, niretzat arrakasta ez baita gailurrean aurkitzen, bertara iristeko egiten dugun bidean baizik. Honek ez du esan nahi prozesuaz bakarrik arduratzen nintzenik, nire helburuak zeintzuk ziren argi bainituen. Nietzschek zioen bezala, melodiaren amaiera ez da honen helburua, baina melodia bere amaierara iristen ez bada, ez du bere helburua lortuko.

Gaur egun, goi mailako kirolarekin erlazionatua jarraitzen dut. Real Federación Española de Piragüismo-n Zuzendari Tekniko lanak burutzen ditut. Bestalde, Euskal Herriko Unibertsitatean ikerlaria eta irakasle lanak burutzen ditut periodikoki, eta aldi berean, BAT Basque Team-en goi mailako entrenatzailea naiz.

Nire denbora librea familiari eskeintzen diot. Hale ere, momentutxo bat dudanean nire tesi doktorala amaitzen saiatzen naiz. Bestalde,

ahalik eta gehien irakurtzen saiatzen naiz (Montaigne eta Popper egunez, Borges edo Whitman gauez, eta Cuore-a hilean behin ile-apaindegian). Eskuz idaztea ere gustuko dut (Darwinek, Picassok eta Hemingwayk egiten zuten lez, koaderno batean), eta nola ez, gorputza lantzea derrigorrezkotzat jotzen dut (piraguan, pisuak altxatzen, itsasoan igerian edo mendian lasterka). Aldizka, nire sofan etzanda musika entzutea dut gustuko (The Clash-en biniloren bat, Madeleine Peyroux-en kantaren bat, edo eta Edvard Grieg-en konposaketak; beti animoaren arabera). Azkenik, flaneur baten antzera, pentsatzea gustuko dut, munduko edo nire auzoko kafetegiren batean kafetxo bat hartzen dudan bitartean (portzelanazko kikaran noski!, ez ditxosozko take-away edalontzi gogoangarri horietako batean).

Senecak zioen bezala, bizitza elezahar bat bezalakoa da: ez du axola luzea izatea, ongi kontatuta izatea baizik.